Sluis is een charmant stadje dat dicht tegen België aan ligt in Zeeuws-Vlaanderen. Sinds kort hoef je geen tol meer te betalen om ernaartoe te rijden vanuit de Westerscheldetunnel. Daarvoor in de plaats kan je in het restaurant een extra glaasje wijn nemen of een gerechtje. Veel leuker. In Sluis is het ook nog eens heerlijk winkelen en er zijn genoeg pittoreske plekjes om een selfie te maken.
Midden in Sluis staat het Belfort, een toren die gebouwd is in 1375 en diende als uitkijkpunt voor de stadswachten. Het was ook het symbool van de vrijheid van de stad. Onder in het Belfort is een expositieruimte en op alle verdiepingen is er wel iets te ontdekken, zoals over de geschiedenis van Sluis en ook over een van zijn markante bewoners: Van Dale – juist, die van de Dikke Van Dale.

Warme inrichting
Voordat we gaan winkelen strijken we eerst neer voor een heerlijke lunch bij restaurant La Trinité aan de Kaai in Sluis. Parkeren in Sluis is over het algemeen geen enkel probleem. Als je voor een hele dag je auto kwijt wilt, dan kost dat vier euro. Bij de parkeermeters voor de deur van het restaurant is dat iets meer en je kan er maximaal twee uur staan.
Het restaurant is gevestigd in een voormalig bankkantoor van ABN Amro. De statige gevel laat daar al iets van zien en in de toiletruimtes beneden, waar nog imposante kluizen staan. Nu worden er flessen wijn bewaard.
La Trinité is warm ingericht met bijzondere kleuren – petrolblauw en grijs –, grote schilderijen van kunstenaar Jack Liemburg en andere smaakvolle ornamenten. De tafels voorin bieden zicht op de Kaai met het winkelend publiek. Achterin loopt het restaurant door in het fraaie terras, waar het ’s zomers aangenaam koel is.
François en Evelyne de Potter hebben er een paradijsje van gemaakt, ook in culinair opzicht. Dat ze in 2019 ervoor kozen om hun Michelinster in te leveren heeft er totaal niets aan veranderd. Alle gasten worden hartelijk ontvangen door het hele team dat onder leiding staat van Evelyne, gastvrouw ten top.

Verrassende smaken
In de keuken bereidt François de heerlijkste gerechten, vaak met een Aziatische of Midden-Oosterse twist. Verrassend, uitstekend bereid en zalig van smaak. Deze keer genoten we van een voorgerecht van ibericoham, aardappelschuim met zwarte truffel, een gepocheerd hoeve–eitje en een krokant met gelei van olijf en witte zoete ui en een mousse van ibericoham.

Het hoofdgerecht van mals gebraden hertenfilet en blokjes gemarineerd spek mocht er ook zijn. Vooral ook het ‘frietje’, dat uit dunne laagjes gegaarde aardappel bestond met een heerlijk krokante korst. Lof voor de groenten die bij het gerecht geserveerd werden: verschillende slasoorten en een stuk spitskool, gegaard maar met bite en een zalige dressing. Dan de kazen, een sortering van zes mooie stukken, en dat maak je weleens anders mee. We vielen voor de Nederlandse Witte van Köning, een romige rauwmelkse kaas. De Saint Maure de Durbuy uit België bekoorde ook, net als de boeren Pont-l’Évêque uit Normandië. Het dessert is een klassieker uit de keuken van François: ‘snickers’. Chocolade-ijs met kraakverse pinda’s, gezouten karamel en verschillende bereidingen van chocolade erbij. Wat een perfecte afsluiting van de lunch.

De prijs? Die valt reuze mee, kijk maar op latrinite.nl